محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع؛ چگونه ظرفیت مورد نیاز ساختمان را تعیین کنیم؟
انتخاب ظرفیت مناسب سیستم تهویه مطبوع یکی از مراحل مهم در طراحی و تجهیز ساختمان است. اگر ظرفیت دستگاه کمتر از نیاز واقعی ساختمان باشد، ممکن است سیستم در روزهای گرم نتواند دمای مطلوب را تأمین کند. از طرف دیگر، انتخاب دستگاهی با ظرفیت بیش از نیاز نیز لزوماً به معنای سرمایش بهتر نیست و می‌تواند باعث افزایش هزینه خرید، مصرف انرژی نامناسب و کاهش توانایی سیستم در کنترل رطوبت شود. به همین دلیل، برای انتخاب ظرفیت مناسب کولر گازی، داکت اسپلیت، مینی‌چیلر، چیلر یا سایر تجهیزات تهویه مطبوع، نمی‌توان تنها به متراژ ساختمان یا ظرفیت دستگاه مورد استفاده در یک پروژه مشابه تکیه کرد.
محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع باید بر اساس بار سرمایشی و گرمایشی ساختمان، شرایط اقلیمی، مشخصات معماری، میزان تبادل حرارت و نحوه استفاده از فضا انجام شود. در این مقاله از تهویه سپیدار، عوامل مؤثر بر محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع، مراحل تعیین ظرفیت موردنیاز و اشتباهات رایج در انتخاب تجهیزات را بررسی می‌کنیم.
اگر هنوز درباره انتخاب نوع سیستم مناسب برای ساختمان خود تصمیم نگرفته‌اید، مطالعه راهنمای بهترین سیستم تهویه مطبوع برای ساختمان می‌تواند به شما کمک کند گزینه‌های مختلف را با توجه به نوع کاربری و شرایط پروژه مقایسه کنید.
ظرفیت سیستم تهویه مطبوع چیست؟
ظرفیت سیستم تهویه مطبوع به توانایی تجهیزات برای تأمین سرمایش یا گرمایش موردنیاز ساختمان در شرایط کاری مشخص گفته می‌شود. این ظرفیت باید با بار حرارتی ساختمان متناسب باشد تا سیستم بتواند دمای داخل را در محدوده مطلوب نگه دارد.
برای درک بهتر این موضوع، لازم است دو مفهوم را از یکدیگر تفکیک کنیم:
- بار سرمایشی ساختمان: مقدار گرمایی است که سیستم باید در شرایط طراحی از فضای داخلی خارج کند تا دمای مطلوب حفظ شود.
- ظرفیت سرمایشی دستگاه: میزان سرمایشی است که دستگاه در شرایط کاری مشخص می‌تواند تأمین کند.
این دو مفهوم به یکدیگر مرتبط‌اند، اما یکسان نیستند. ابتدا باید بار سرمایشی ساختمان محاسبه شود و سپس تجهیزات متناسب با بار محاسبه‌شده، شرایط اقلیمی و اطلاعات عملکردی سازنده انتخاب شوند.
برای مثال، اگر دو ساختمان مساحت یکسانی داشته باشند، ممکن است به ظرفیت‌های سرمایشی متفاوتی نیاز پیدا کنند. تفاوت در تعداد پنجره‌ها، تابش خورشید، عایق‌کاری، تعداد افراد و میزان ورود هوای بیرون می‌تواند بار حرارتی این دو ساختمان را تغییر دهد.
چه عواملی بر محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع تأثیر می‌گذارند؟
برای تعیین ظرفیت موردنیاز، باید مشخصات ساختمان و شرایط بهره‌برداری آن بررسی شود. مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:
۱. متراژ و ارتفاع فضا
مساحت ساختمان یکی از اطلاعات اولیه در محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع است. هرچه فضای مورد تهویه بزرگ‌تر باشد، معمولاً بار سرمایشی آن نیز افزایش پیدا می‌کند؛ با این حال، رابطه میان مساحت و ظرفیت به‌تنهایی برای تعیین ظرفیت نهایی کافی نیست. ارتفاع سقف نیز اهمیت دارد. فضای دارای سقف بلند ممکن است حجم بیشتری از هوا داشته باشد و شرایط متفاوتی از نظر توزیع هوا و بار حرارتی ایجاد کند.
در ساختمان‌های چندطبقه، باید وضعیت هر طبقه جداگانه بررسی شود؛ زیرا طبقه آخر، طبقات میانی و طبقه همکف ممکن است از نظر میزان دریافت گرما و تبادل حرارتی شرایط متفاوتی داشته باشند.
۲. شرایط آب‌وهوایی و دمای طراحی
دمای هوای بیرون یکی از عوامل مهم در محاسبه بار سرمایشی و گرمایشی است. در مناطقی با تابستان‌های گرم، اختلاف دمای داخل و خارج ساختمان می‌تواند انتقال حرارت از پوسته ساختمان به فضای داخلی را افزایش دهد. البته در محاسبات مهندسی، نباید تنها از بالاترین دمای ثبت‌شده در منطقه استفاده کرد. شرایط طراحی باید بر اساس داده‌های اقلیمی مناسب و روش محاسباتی مورد استفاده تعیین شوند.
رطوبت محیط نیز، به‌ویژه در مناطق مرطوب، بر بار نهان سرمایشی تأثیر می‌گذارد. بنابراین ممکن است دو ساختمان با شرایط دمایی مشابه، به دلیل تفاوت در رطوبت هوای ورودی، نیازهای متفاوتی برای سرمایش و رطوبت‌گیری داشته باشند.
۳. جهت ساختمان و میزان تابش خورشید
جهت قرارگیری ساختمان، موقعیت پنجره‌ها، سایه‌اندازی ساختمان‌های مجاور و نوع شیشه‌ها در میزان دریافت انرژی خورشیدی مؤثر هستند.
پنجره‌های بزرگ در معرض تابش مستقیم، به‌خصوص در ساعات گرم روز، می‌توانند بار سرمایشی را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهند. در مقابل، سایه‌اندازی مناسب، شیشه‌های دارای عملکرد حرارتی بهتر و استفاده صحیح از پرده یا سایه‌بان می‌توانند میزان ورود گرما را کاهش دهند.
به همین دلیل، در محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع، تنها دانستن تعداد پنجره‌ها کافی نیست؛ ابعاد، جهت، نوع شیشه و شرایط سایه‌اندازی نیز باید بررسی شوند.
۴. کیفیت عایق‌کاری و مصالح ساختمان
دیوارهای خارجی، سقف، کف، درها و پنجره‌ها مسیرهای انتقال حرارت بین محیط داخل و خارج هستند. میزان این انتقال به مشخصات مصالح، ضخامت لایه‌ها، کیفیت عایق‌کاری و اختلاف دمای دو طرف بستگی دارد. ساختمانی با عایق‌کاری مناسب معمولاً گرمای کمتری از محیط بیرون دریافت می‌کند و در نتیجه ممکن است به ظرفیت سرمایشی کمتری نیاز داشته باشد.
در مقابل، سقف بدون عایق، پنجره‌های نامناسب یا درزهای موجود در پوسته ساختمان می‌توانند بار سرمایشی یا گرمایشی را افزایش دهند.
۵. تعداد افراد و تجهیزات داخلی
افراد حاضر در ساختمان، روشنایی، رایانه‌ها، دستگاه‌های اداری، تجهیزات آشپزخانه و ماشین‌آلات می‌توانند گرما و رطوبت وارد فضای داخلی کنند.
در یک واحد مسکونی، بار ناشی از حضور افراد و وسایل خانگی اهمیت دارد؛ اما در ساختمان‌های اداری، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و محیط‌های صنعتی، تعداد افراد و توان تجهیزات ممکن است سهم قابل‌توجه‌تری در بار سرمایشی داشته باشد.
در این شرایط، باید علاوه بر تعداد افراد، ساعات استفاده از تجهیزات و زمان اوج فعالیت نیز بررسی شود. برای مثال، بار حرارتی یک فضای اداری در ساعات کاری لزوماً با شرایط همان فضا در شب یکسان نیست.
۶. هوای تازه، نفوذ هوا و تهویه
هوای بیرون که از طریق سیستم تهویه وارد ساختمان می‌شود یا بر اثر باز و بسته شدن درها و نفوذ از درزها به داخل راه پیدا می‌کند، می‌تواند بار حرارتی سیستم را افزایش دهد. سیستم باید در صورت نیاز، علاوه بر بار ناشی از انتقال حرارت از دیوارها و پنجره‌ها، انرژی لازم برای سرد کردن و رطوبت‌گیری از هوای ورودی را نیز تأمین کند.
بنابراین در محاسبه ظرفیت برای محیط‌هایی که به هوای تازه قابل‌توجهی نیاز دارند، مانند فضاهای پرتردد و ساختمان‌های تجاری، بررسی تهویه و نفوذ هوا اهمیت ویژه‌ای دارد.
روش محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع چگونه است؟
محاسبه ظرفیت موردنیاز ساختمان از تعیین بار حرارتی آغاز می‌شود. در این فرآیند، بارهای مختلف ساختمان بررسی و با روش محاسباتی مناسب ترکیب می‌شوند تا بار طراحی سیستم به دست آید.
مرحله اول: جمع‌آوری اطلاعات ساختمان
پیش از انجام محاسبات، اطلاعاتی مانند مساحت و ارتفاع فضاها، نقشه معماری، جهت ساختمان، مشخصات پنجره‌ها، نوع دیوارها و سقف، شرایط عایق‌کاری و محل پروژه جمع‌آوری می‌شود. همچنین باید کاربری ساختمان، تعداد افراد، برنامه زمانی استفاده، تجهیزات داخلی، نیاز به هوای تازه و محدودیت‌های اجرایی مشخص شود.
هرچه اطلاعات ورودی دقیق‌تر باشند، نتیجه محاسبه قابل‌اتکاتر خواهد بود.
مرحله دوم: تعیین شرایط طراحی داخل و خارج
در این مرحله، شرایط دمایی و رطوبتی مورد انتظار داخل ساختمان و شرایط اقلیمی طراحی تعیین می‌شوند. دمای طراحی بیرون باید متناسب با موقعیت جغرافیایی و شرایط بهره‌برداری انتخاب شود. دمای طراحی داخل نیز با توجه به نوع کاربری و الزامات آسایش مشخص می‌شود.
این مرحله اهمیت زیادی دارد؛ زیرا محاسبات باید برای شرایطی انجام شوند که سیستم قرار است در آن‌ها عملکرد مناسبی داشته باشد، نه صرفاً بر اساس یک دمای میانگین روزانه.
مرحله سوم: محاسبه بار انتقال حرارت از پوسته ساختمان
در این مرحله، انتقال حرارت از دیوارها، سقف، کف و سایر اجزای ساختمان بررسی می‌شود. برای درک اصول اولیه انتقال حرارت از یک سطح، می‌توان از رابطه زیر استفاده کرد:
Q = U × A × ΔT
در این رابطه:
- Q: نرخ انتقال حرارت از سطح
- U: ضریب انتقال حرارت سطح
- A: مساحت سطح
- ΔT: اختلاف دمای دو طرف سطح
این رابطه، انتقال حرارت از سطح را در یک مدل ساده بیان می‌کند و به‌تنهایی فرمول کامل محاسبه بار سرمایشی ساختمان نیست. اثر تابش خورشید، ویژگی‌های حرارتی پنجره‌ها، تغییرات دما در طول زمان، تهویه، نفوذ هوا و بارهای داخلی نیز باید در محاسبات کامل لحاظ شوند.
مرحله چهارم: محاسبه بار خورشیدی، داخلی و هوای ورودی
پس از بررسی پوسته ساختمان، سایر منابع اصلی بار حرارتی محاسبه می‌شوند. بار خورشیدی از طریق پنجره‌ها و سطوح در معرض تابش، گرمای ناشی از افراد و تجهیزات، و بار حاصل از ورود هوای بیرون در این مرحله مورد توجه قرار می‌گیرند.
در روش‌های مهندسی، زمان وقوع بار نیز اهمیت دارد؛ زیرا بیشترین بار سرمایشی لزوماً در گرم‌ترین ساعت ثبت‌شده هوا یا هم‌زمان با بیشترین بار تمام اجزای ساختمان اتفاق نمی‌افتد.
مرحله پنجم: تفکیک بار محسوس و بار نهان
در محاسبه بار سرمایشی، دو بخش اصلی باید مورد توجه قرار گیرند:
- بار محسوس: گرمایی که باعث تغییر دمای هوا می‌شود.
- بار نهان: انرژی موردنیاز برای کاهش رطوبت هوا، عمدتاً از طریق میعان بخار آب.
مجموع بارهای محسوس و نهان، بخش اصلی بار سرمایشی کل را تشکیل می‌دهد. در پروژه‌هایی که هوای تازه زیاد یا رطوبت محیط بالا است، توجه به بار نهان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. نادیده گرفتن این بخش می‌تواند به انتخاب تجهیزی منجر شود که از نظر ظرفیت اسمی سرمایش مناسب به نظر می‌رسد، اما در کنترل رطوبت و تأمین آسایش عملکرد مطلوبی ندارد.
مرحله ششم: تعیین بار اوج و محاسبه بار فضاها
پس از محاسبه مؤلفه‌های مختلف، بار سرمایشی و در صورت نیاز بار گرمایشی هر فضا و کل ساختمان تعیین می‌شود. برای ساختمان‌های دارای چند اتاق یا زون مستقل، محاسبه جداگانه بار هر فضا اهمیت دارد. بار اوج هر اتاق ممکن است در ساعت متفاوتی رخ دهد؛ بنابراین جمع ساده بیشترین بارهای لحظه‌ای تمام اتاق‌ها همیشه معادل بار اوج واقعی کل ساختمان نیست. این مرحله برای تعیین ظرفیت سیستم اصلی و همچنین طراحی صحیح توزیع هوا، کانال‌ها یا تجهیزات هر زون ضروری است.
برای ساختمان‌های مسکونی، روش‌هایی مانند ACCA Manual J و برای بسیاری از پروژه‌های غیرمسکونی، روش‌های محاسبه بار مبتنی بر راهنماهای ASHRAE و ACCA Manual N از مراجع شناخته‌شده هستند. روش نهایی باید با نوع پروژه و ضوابط قابل‌اعمال آن متناسب باشد.
مرحله هفتم: انتخاب دستگاه با توجه به ظرفیت واقعی عملکرد
پس از محاسبه بار طراحی، نوبت به انتخاب دستگاه می‌رسد. در این مرحله، ظرفیت اسمی درج‌شده روی دستگاه به‌تنهایی کافی نیست؛ باید اطلاعات عملکردی سازنده در شرایط دمایی طراحی و محدودیت‌های تجهیز نیز بررسی شوند. همچنین نوع سیستم، ظرفیت قابل‌کنترل، عملکرد در بار جزئی، نحوه توزیع هوا و نیازهای گرمایشی ساختمان باید در انتخاب نهایی مؤثر باشند.
در نتیجه، ظرفیت مناسب لزوماً بزرگ‌ترین ظرفیت موجود در بازار نیست؛ بلکه ظرفیتی است که با بار محاسبه‌شده و شرایط واقعی بهره‌برداری تناسب داشته باشد.
ظرفیت سیستم تهویه مطبوع با چه واحدی بیان می‌شود؟
ظرفیت سرمایشی تجهیزات معمولاً با واحدهایی مانند BTU/h، کیلووات سرمایشی یا تن تبرید بیان می‌شود. در این میان، تن تبرید یکی از واحدهای رایج برای بیان ظرفیت سرمایشی تجهیزات است.
هر تن تبرید استاندارد برابر است با:
- ۱۲٬۰۰۰ BTU/h
- تقریباً ۳٫۵۱۷ کیلووات سرمایشی
برای مثال، وقتی ظرفیت یک تجهیز بر حسب تن تبرید اعلام می‌شود، می‌توان آن را با این ضریب به BTU/h یا کیلووات تبدیل کرد. با این حال، تبدیل واحد صرفاً شکل بیان ظرفیت را تغییر می‌دهد و جای محاسبه بار ساختمان را نمی‌گیرد.
آیا می‌توان ظرفیت سیستم تهویه مطبوع را فقط بر اساس متراژ محاسبه کرد؟
خیر. متراژ برای برآورد اولیه مفید است، اما به‌تنهایی مبنای مطمئنی برای تعیین ظرفیت نهایی نیست. برای مثال، دو ساختمان ۱۵۰ مترمربعی را در نظر بگیرید. ساختمان اول ممکن است در طبقه میانی قرار داشته باشد، پنجره‌های محدود و عایق‌کاری مناسب داشته باشد و تعداد کمی نفر در آن حضور داشته باشند. ساختمان دوم ممکن است در طبقه آخر باشد، پنجره‌های وسیع رو به تابش مستقیم خورشید داشته باشد و به دلیل کاربری آن، افراد و تجهیزات بیشتری در آن فعالیت کنند.
با وجود مساحت یکسان، بار سرمایشی این دو ساختمان می‌تواند متفاوت باشد. به همین دلیل، تعیین ظرفیت صرفاً بر اساس متراژ یا استفاده از یک ضریب ثابت برای تمام ساختمان‌ها ممکن است به انتخاب تجهیز نامتناسب منجر شود.
اگر هدف، برآورد اولیه هزینه یا مقایسه چند گزینه باشد، روش‌های سرانگشتی می‌توانند یک نقطه شروع تقریبی فراهم کنند؛ اما برای انتخاب نهایی تجهیزات، به‌ویژه در پروژه‌های بزرگ یا دارای شرایط ویژه، باید محاسبات مهندسی انجام شود.
انتخاب ظرفیت کمتر یا بیشتر از نیاز چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟
انتخاب ظرفیت نامتناسب می‌تواند هم بر آسایش ساکنان و هم بر هزینه بهره‌برداری اثر بگذارد.
مشکلات انتخاب ظرفیت کمتر از نیاز
اگر ظرفیت دستگاه از بار واقعی ساختمان کمتر باشد، سیستم ممکن است در ساعات اوج مصرف نتواند دمای مطلوب را تأمین کند. کارکرد طولانی در بار بالا، کاهش آسایش حرارتی و ناتوانی در پاسخ‌گویی به افزایش بار از مشکلات احتمالی چنین انتخابی است.
البته عملکرد نهایی به نوع تجهیز، شرایط نصب، سیستم توزیع هوا و سایر عوامل نیز بستگی دارد.
مشکلات انتخاب ظرفیت بیشتر از نیاز
ظرفیت بیش از حد نیز همیشه مزیت محسوب نمی‌شود. در برخی سیستم‌ها، بزرگ بودن بیش از اندازه دستگاه می‌تواند باعث روشن و خاموش شدن مکرر، افزایش هزینه اولیه و کاهش فرصت کافی برای رطوبت‌گیری هوا شود.
این موضوع به‌خصوص در تجهیزاتی که توان تنظیم ظرفیت محدودی دارند اهمیت پیدا می‌کند. ازاین‌رو، انتخاب دستگاه باید بر پایه محاسبات و محدوده عملکرد واقعی آن انجام شود، نه صرفاً با هدف داشتن سرمایش بیشتر.
آیا ظرفیت سرمایشی و گرمایشی باید جداگانه محاسبه شوند؟
بله. اگر سیستم تهویه مطبوع قرار است هم سرمایش و هم گرمایش ساختمان را تأمین کند، بار سرمایشی و بار گرمایشی باید متناسب با شرایط طراحی هر فصل بررسی شوند. عوامل مؤثر بر بار گرمایشی، مانند اختلاف دمای داخل و خارج، انتقال حرارت از پوسته، نفوذ هوا و تهویه، ممکن است با عوامل تعیین‌کننده بار اوج سرمایشی تفاوت قابل‌توجهی داشته باشند.
به همین دلیل، نباید ظرفیت گرمایشی موردنیاز را صرفاً از روی ظرفیت سرمایشی یا با یک نسبت ثابت تعیین کرد. در انتخاب تجهیز دوحالته، ظرفیت قابل‌ارائه دستگاه در شرایط سرمایش و گرمایش باید جداگانه با نیاز ساختمان مقایسه شود.
برای محاسبه دقیق ظرفیت سیستم تهویه مطبوع به چه اطلاعاتی نیاز داریم؟
برای آغاز بررسی فنی، بهتر است اطلاعات زیر آماده باشند:
- موقعیت جغرافیایی و نوع کاربری ساختمان
- متراژ، ارتفاع و تعداد طبقات
- نقشه معماری و مشخصات اتاق‌ها
- جهت ساختمان و وضعیت پنجره‌ها
- نوع مصالح و کیفیت عایق‌کاری
- تعداد افراد و تجهیزات داخلی
- ساعات بهره‌برداری و میزان نیاز به هوای تازه
- نوع سیستم تهویه موردنظر و محدودیت‌های نصب
این اطلاعات به طراح کمک می‌کنند بار حرارتی را واقع‌بینانه‌تر محاسبه کند و تجهیزی متناسب با شرایط پروژه پیشنهاد دهد.
جمع‌بندی؛ چگونه ظرفیت مناسب سیستم تهویه مطبوع را تعیین کنیم؟
برای محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع، ابتدا باید مشخصات ساختمان، شرایط اقلیمی و نحوه استفاده از فضا بررسی شود. سپس بارهای ناشی از پوسته ساختمان، تابش خورشید، افراد، تجهیزات، تهویه و نفوذ هوا محاسبه می‌شوند تا بار طراحی سرمایشی و گرمایشی مشخص شود.
در مرحله بعد، باید دستگاهی انتخاب شود که در شرایط واقعی پروژه بتواند بار موردنیاز را تأمین کند. این فرایند ممکن است برای ساختمان‌های مسکونی کوچک با پروژه‌های اداری، تجاری یا صنعتی تفاوت داشته باشد. نکته اصلی این است که ظرفیت مناسب سیستم تهویه مطبوع از نیاز واقعی ساختمان به دست می‌آید، نه صرفاً از متراژ آن یا ظرفیت دستگاه نصب‌شده در یک پروژه دیگر.
اگر برای انتخاب ظرفیت چیلر، مینی‌چیلر، فن‌کویل، VRF، داکت اسپلیت یا سایر تجهیزات تهویه مطبوع به راهنمایی نیاز دارید، بررسی شرایط ساختمان پیش از انتخاب نهایی می‌تواند از بسیاری از هزینه‌ها و مشکلات بهره‌برداری جلوگیری کند. برای بررسی فنی پروژه و انتخاب سیستم متناسب با نیاز ساختمان، می‌توانید با کارشناسان تهویه سپیدار در ارتباط باشید.
سوالات متداول درباره محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع
آیا برای محاسبه ظرفیت کولر گازی، متراژ اتاق کافی است؟
خیر. متراژ یکی از عوامل مؤثر است، اما جهت پنجره‌ها، میزان تابش خورشید، ارتفاع سقف، تعداد افراد، تجهیزات و شرایط اقلیمی نیز باید در نظر گرفته شوند.
بار سرمایشی ساختمان چه تفاوتی با ظرفیت کولر گازی دارد؟
بار سرمایشی، مقدار گرمایی است که باید از فضای داخلی خارج شود؛ ظرفیت کولر گازی، توان سرمایشی قابل‌ارائه دستگاه در شرایط کاری مشخص است. ظرفیت دستگاه باید با بار محاسبه‌شده و اطلاعات عملکردی سازنده متناسب باشد.
آیا انتخاب کولر گازی با ظرفیت بیشتر باعث سرمایش بهتر می‌شود؟
لزوماً خیر. ظرفیت بیش از نیاز ممکن است هزینه اولیه را افزایش دهد و در برخی شرایط باعث کارکرد کوتاه‌مدت و مکرر و کنترل ضعیف‌تر رطوبت شود.
ظرفیت سیستم تهویه برای ساختمان‌های اداری و تجاری چگونه محاسبه می‌شود؟
در این پروژه‌ها علاوه بر مشخصات پوسته ساختمان، تعداد افراد، تجهیزات، روشنایی، ساعات فعالیت و میزان هوای تازه اهمیت دارند. محاسبات باید متناسب با کاربری و شرایط طراحی هر پروژه انجام شوند.
آیا ظرفیت گرمایشی و سرمایشی یک دستگاه باید یکسان باشد؟
خیر. بار گرمایشی و سرمایشی از عوامل و شرایط طراحی متفاوتی تأثیر می‌گیرند. در انتخاب تجهیز دوحالته باید عملکرد سرمایشی و گرمایشی آن به‌صورت جداگانه بررسی شود.
[…] از گام‌های مهم در این فرایند، محاسبه بار سرمایشی و گرمایشی ساختمان است. این محاسبه به تعیین ظرفیت مناسب تجهیزات کمک […]
[…] […]